Бугун Стокгольмда 2026 йилги физиология ёки тиббиёт соҳасидаги Нобель мукофоти лауреатлари эълон қилинди. Унга америкалик Карл Дейссерот, германиялик Петер Хегеманн ва Георг Нагель сазовор бўлди.
Мукофот уларнинг ёруғликка сезгир ион каналлари билан боғлиқ кашфиётлари ҳамда оптогенетика соҳасидаги ишлари учун берилди.
Нобель мукофоти 2026 йил 10 декабрь куни — Альфред Нобель вафот этган кунда топширилади.
Маълумот учун, Нобель мукофотлари 1901 йилдан буён беш йўналишда — физиология ёки тиббиёт, физика, кимё, адабиёт ва тинчлик соҳаларида бериб келинади. 1969 йилдан бошлаб Альфред Нобель хотирасига Иқтисодиёт фанлари бўйича мукофот ҳам берила бошланган. У ҳам кўпинча иқтисодиёт бўйича Нобель мукофоти деб аталади.
Физиология ёки тиббиёт соҳасидаги Нобель мукофоти шу вақтга қадар 117 марта берилган. Унинг энг ёш лауреати 1923 йилда инсулинни кашф этгани ва уни амалиётда қўллагани учун мукофот олган Фредерик Бантинг бўлиб, унга мукофот топширилган пайтда 31 ёшда бўлган.
Энг кекса лауреат эса 1966 йилда онкоген вирусларни кашф этгани учун мукофотга сазовор бўлган Фрэнсис Пейтон Роус ҳисобланади. У мукофотни олганида 87 ёшда эди.

